In het kort:

De vondst van het grootste en oudste walvissenkerkhof ter wereld biedt uniek inzicht in miljoenen jaren evolutie en migratie van walvissen.

• Het vorige diepterecord voor walvisfossielen lag op 4.200 meter; nu is een fossiel gevonden op 7.002 meter diepte.
• Over een afstand van 1.200 kilometer werden 476 locaties in kaart gebracht met honderden fossielen en karkassen.
• Het oudste overblijfsel dateert van 5,3 miljoen jaar geleden.

Het grote plaatje:

De ontdekking in de Diamantina-breukzone toont aan dat dit gebied al miljoenen jaren functioneert als belangrijke trekroute voor walvissen. Wetenschappers troffen zowel uitgestorven soorten aan als karkassen van vijf walvissoorten die vandaag nog voorkomen, waaronder enkele voor de wetenschap nog onbekende uitgestorven soorten.

De onderste regel:

De jongere karkassen vormen een cruciale voedingsbron voor het bodemleven en zijn verweven met het diepzee-ecosysteem. Deze unieke vondst, gepubliceerd in Nature, vergroot ons begrip van walvismigratie over miljoenen jaren.