In het kort:

De EU worstelt met een paradoxale situatie waarbij ze twee verschillende vormen van afhankelijkheid moet managen.

• Trump bouwt openlijk een fossiel imperium op, met invallen in Venezuela voor olie en het verlaten van klimaatakkoorden
• China domineert de productie van duurzame technologieën en grondstoffen, wat zorgen baart over strategische afhankelijkheid
• Europa importeerde vorig jaar 63 miljard euro aan fossiele energie uit de VS en 50 miljard euro aan groene technologie uit China

Het grote plaatje:

De Europese reactie op beide supermachten toont een opvallende dubbelstandaard in het beleid.

Tegen China voert de EU heffingen in op elektrische auto's en zoekt naar manieren om de Chinese dominantie te doorbreken. Tegenover de VS belooft Europa juist de import van fossiele brandstoffen te verdrievoudigen en zwakt klimaatmaatregelen af. De Europese Commissie stelt zelfs de overgang naar elektrisch vervoer uit, wat Chinese autofabrikanten in de kaart speelt.

De onderste regel:

Europa kan alleen echte strategische autonomie bereiken door drastisch minder olie en gas te verbruiken. Zolang de politieke wind echter de andere kant op waait, blijft de EU gevangen tussen twee machtsblokken die hun eigen belangen vooropstellen.