In het kort:

De coronacommissie kreeg inzage in berichten die een fel wij/zij-gevoel binnen het kabinet blootleggen.

• Grapperhaus noemde minister Slob "een soepjurkje" en "een jankerd", en had "diepe minachting" voor de Eerste Kamer.
• De Jonge omschreef collega Ollongren als "een bak grind in de machine" en senatoren die tegenwerkten als mensen die "gestraft" zouden worden.
• Rutte appte over "samen met Ferd tegen de rest, heerlijk", wat volgens hem niets te betekenen had.

De andere kant:

Niet alle bewindspersonen herkennen zich in het beeld van een gesloten kernteam dat tegenspraak wegdrukte.

Ollongren gaf toe dat ze "met frisse tegenzin" instemde met de avondklok, maar ontkende dat ze onder druk was gezet. Oud-vicepremier Carola Schouten stelde dat er simpelweg weinig te kiezen viel: "smalle marges" en de angst voor een Bergamo-scenario overheersten de besluitvorming.

Achter de schermen:

Adviseurs zoals oud-SCP-directeur Kim Putters wijzen op een structureel probleem in de aanpak: gezondheidscijfers wogen zwaarder dan sociale gevolgen, simpelweg omdat die harder en sneller beschikbaar waren. "Onze eenzaamheidscijfers zijn geen dagkoersen," aldus Putters, die pleit voor meer zichtbaarheid van langetermijneffecten bij toekomstige crisisbesluiten.