In het kort:

Nieuw onderzoek van het NIOD legt bloot dat seksueel geweld tegen zogenoemde 'moffenmeiden' structureel werd verzwegen in officiële rapporten.

• Vrouwen werden gepenetreerd met voorwerpen en onderworpen aan nodeloze, ruwe vaginale onderzoeken.
• Bewakers beloofden vrijspraak of eten in ruil voor seks, beloftes die meestal vals bleken.
• De getuigenissen dateren al uit 1950, maar bleven decennialang onbestudeerd in archieven.

Achter de schermen:

Hoofdonderzoeker Arnaud Marie baron van Tuyl van Serooskerken verzweeg de getuigenissen in zijn eindrapport uit 1950, ondanks dat ze al waren afgenomen.

• "Van het verkrachten van vrouwen is niets gebleken", schreef hij destijds, terwijl bewijs wel degelijk bestond.
• Historicus Ewoud Kieft noemt dit "niet gewoon slordig, maar onverantwoordelijk": "Hij heeft zijn werk niet gedaan."
• Door deze omissie hoefde de Nederlandse regering nooit verantwoording af te leggen.

Het grote plaatje:

Nederland had vlak na de oorlog geen functionerend rechtsapparaat, wat leidde tot chaos en willekeur.

• Vrouwen werden vaak op basis van roddels gearresteerd zonder eerlijk proces.
• Slachtoffers durfden het geweld niet aan te kaarten uit angst niet geloofd te worden.
• Kieft spreekt van "het topje van de ijsberg" bij meer dan 200 soortgelijke kampen, en wil verder onderzoek doen.