In het kort:

Celstraffen voor jongeren werken averechts en lossen de onderliggende problematiek niet op, stellen deskundigen.

• Drie Britse tieners werden veroordeeld voor verkrachting van twee meisjes, negen Belgische jongens (11-16 jaar) voor groepsverkrachting van een veertienjarig meisje.
• In beide zaken kregen de daders pedagogische maatregelen in plaats van celstraf, wat leidde tot grote maatschappelijke onrust.
• "Een celstraf is voor jongeren een soort vooropleiding voor verdere criminaliteit", zegt kinderrechter Bart Tromp.

Het grote plaatje:

Jongeren worden steeds vaker als kinderen in plaats van daders gezien, omdat hun hersenen nog niet volgroeid zijn.

• De daders krijgen hulp op maat met streng toezicht en intensieve begeleiding om hun gedrag aan te passen.
• Sociale media en porno hebben de omgang van jongeren met seksualiteit enorm veranderd, waardoor sommigen dingen als normaal beschouwen die dat niet zijn.
• Scandinavische landen straffen minder hard en meer op maat, en hebben juist lagere recidivecijfers dan landen die zwaar straffen.

De onderste regel:

Rechters moeten meerdere belangen afwegen: passende hulp voor daders, genoegdoening voor slachtoffers en maatschappelijke veiligheid. Harde straffen uit onderbuikgevoelens werken niet, maar betere motivering van uitspraken kan wel helpen om maatschappelijke onrust te voorkomen.