In het kort:

Bonaire, Saba en Sint-Eustatius zijn sinds 2010 bijzondere gemeenten van Nederland, maar van gelijkwaardigheid is geen sprake.

• Er bestaan geen werkloosheidsuitkeringen of kindgebonden budget, meerdere middelbare scholen voldoen niet aan de basiskwaliteit en de medische zorg staat onder druk.
• Een op de drie inwoners leeft in armoede door hoge kosten van levensonderhoud en lage inkomens, zelfs mensen met meerdere banen komen niet rond.
• Internationale mensenrechtenverdragen zoals het Verdrag van Istanbul gelden niet voor Caribisch Nederland, terwijl ze wel voor Europees Nederland gelden.

Achter de schermen:

De huidige ongelijkheden zijn geworteld in een koloniaal verleden dat doorwerkt in hedendaagse verhoudingen, aldus Rabin Baldewsingh.

• De coördinator beveelt onder meer een prijsplafond voor nutsvoorzieningen aan, renovatie van alle schoolgebouwen en kwijtschelding van studieschulden voor "eilandkinderen" die in Europa studeerden.
• Een wetenschappelijke adviesraad moet zich buigen over gelijkwaardige zorg op de eilanden.

Wat volgt:

De Onderwijsraad concludeerde eerder al dat het onderwijs moet verbeteren. Begin dit jaar oordeelde de rechtbank in Den Haag dat de staat onvoldoende deed tegen klimaatverandering op Bonaire. De staat ging in hoger beroep.