In het kort:

De rechtbank wijst het beroep op verjaring af vanwege de ernstige inbreuk op de lichamelijke en geestelijke integriteit van de slachtoffers.

• In 1988 gebruikte Wildschut zijn eigen zaad in plaats van dat van de echtgenoot, wat resulteerde in een drieling
• Het hof oordeelt dat de schending zo ernstig is dat afwijzing wegens verjaring onaanvaardbaar zou zijn
• De hoogte van de schadevergoeding moet nog worden vastgesteld

Achter de schermen:

Wildschut verwekte in de jaren 80 tientallen donorkinderen met zijn eigen sperma, zowel bij vrouwen die een donorkind wilden als bij vrouwen die zwanger wilden worden van hun eigen partner.

• De zaak kwam in oktober 2020 toevallig aan het licht via een DNA-match in een internationale databank
• Wildschut werkte van 1981 tot 1993 in het toenmalige Sophia Ziekenhuis en hield zich bezig met kunstmatige inseminatie
• De gynaecoloog is inmiddels overleden

Wat volgt:

Dit vonnis kan precedentwerking hebben voor andere slachtoffers van de donoraffaire. De exacte hoogte van de schadevergoeding wordt in een vervolgprocedure bepaald.