In het kort:

De spanningen in het Midden-Oosten nemen toe, maar directe militaire betrokkenheid van Golfstaten blijft onwaarschijnlijk vanwege kwetsbare infrastructuur en economische belangen.

• Golfstaten zijn al indirect betrokken doordat de Straat van Hormuz wordt bedreigd en steden onder vuur liggen.
• Hun energie-infrastructuur is kwetsbaar en luchtverdediging niet optimaal, waardoor actieve deelname risicovol is.
• Iran zou bij verdere escalatie grote olie- en gasinstallaties kunnen aanvallen, met catastrofale gevolgen voor de wereldeconomie.

De andere kant:

Europese landen hanteren een dubbele standaard door alleen Iraanse vergeldingsaanvallen te veroordelen, niet die van Israël en de VS.

• "We weten allemaal dat dit in strijd is met het internationale recht," zegt hoogleraar Frans Osinga over de Amerikaanse en Israëlische aanvallen.
• Midden-Oostendeskundige Paul Aarts spreekt van oriëntalisme: "Alles wat zich verzet tegen de Westerse hegemonie wordt no matter what afgekeurd."
• Europa kiest strategisch voor deze positie omdat zij baat hebben bij verzwakking van Iran, maar bekijkt ook de gevolgen voor Oekraïne.

Wat volgt:

Diplomatie blijkt cruciaal, waarbij de Golfstaten mogelijk invloed kunnen uitoefenen op Trump vanwege hun aantrekkelijke zakelijke partnerschappen.