In het kort:

De afbouw van gesloten jeugdzorg dwingt gemeenten tot kostbare noodoplossingen voor kwetsbare jongeren.

• Bijna 400 jongeren zijn de afgelopen drie jaar tijdelijk ondergebracht op campings en vakantieparken met intensieve begeleiding.
• De kosten kunnen oplopen tot een miljoen euro per jaar per kind door een-op-een of zelfs twee-op-een begeleiding.
• Gemeenten erkennen dat deze oplossing schadelijk is voor de ontwikkeling van kinderen, maar zien geen alternatief.

Het grote plaatje:

De gesloten jeugdzorg wordt in rap tempo afgebouwd en moet in 2030 volledig verdwijnen. Locaties worden afgeschaald en omgebouwd om menswaardigere zorg te bieden.

• Het gaat om jongeren met ernstige problemen zoals drugsgebruik of suïcidale gedachten, voor wie gesloten jeugdzorg een laatste redmiddel is.
• Gemeenten kampen met een dubbel probleem: enorme kosten en het besef dat de tijdelijke oplossing niet werkt.
• Jongeren verblijven soms maandenlang of zelfs meer dan een jaar in deze noodopvang.

Wat volgt:

De situatie illustreert de urgentie van structurele alternatieven voor gesloten jeugdzorg. Zonder passende oplossingen blijven gemeenten genoodzaakt kostbare en ongewenste noodmaatregelen te nemen.